Strona główna · Blog · Jak Amerykanie mówią nie w biznesie: odmowy szczere, łagodne i mgła pomiędzy

Blog

Jak Amerykanie mówią nie w biznesie: odmowy szczere, łagodne i mgła pomiędzy

Dr. Zachary McKinley

Napisał Dr. Zachary McKinley · · 6 min czytania

Amerykańskie odmowy bywają ostre albo starannie złagodzone. Oddzielam szczere nie, złagodzone nie i ciepłe zdanie, które nigdy nie staje się następnym krokiem.

how Americans say no in businessAmerican business refusalshearing no from US buyersUS business maybe meansAmerican negotiation style

Odwiedzający, którzy przygotowują się na to, jak Amerykanie mówią „nie” w biznesie, często przyjeżdżają z dwiema przeciwstawnymi opowieściami. Jedna opowieść mówi, że Amerykanie są szczerzy: tak znaczy tak, nie znaczy nie, a „może” nie jest uprzejmym odmówieniem. Druga mówi, że Amerykanie tłumią niezgodę za pomocą łagodnych sformułowań, komplementów i przyszłości, która nigdy nie nadchodzi. Obie opowieści opisują realne sytuacje. Błąd polega na traktowaniu którejkolwiek z nich jako całego kraju.

Pracuję na styku tych dwóch przyzwyczajeń. W mojej pracy dyplomowej z 2022 roku traktowałem komunikację bezpośrednią versus pośrednią jako jedno z najczęstszych źródeł tarć, gdy sprzedawcy z Ameryki Północnej spotykali się z nabywcami spoza USA (McKinley, 2022, Liberty University). Ten sam kontrast pojawia się, gdy kierunek jest odwrotny i próbujesz usłyszeć odmowę Amerykanina. Słowa mogą być proste. Odmowa wciąż może być owinięta. Nauka słyszenia obu jest bardziej użyteczna niż zapamiętywanie scenariusza.

Szczera wersja nie jest mitem

Notatka kulturalna Export Development Canada dotycząca Stanów Zjednoczonych informuje odwiedzające firmy, że Amerykanie przyjmują pragmatyczne, bezpośrednie podejście i że „nie owijają w bawełnę”. Dodaje zdanie, które międzynarodowe zespoły często przytaczają: „Tak znaczy tak, nie znaczy nie, a może nie oznacza ‚jestem zbyt uprzejmy, żeby powiedzieć nie’” (EDC, wskazówki kulturowe dotyczące prowadzenia biznesu w Stanach Zjednoczonych). Traktuję to jako ostrzeżenie przed nadinterpretowaniem wahania jako uprzejmości, a nie jako prawo fizyki. Są Amerykanie, którzy powiedzą „nie idziemy dalej” podczas tego samego spotkania, na którym podjęto decyzję.

Ta szczerość wpisuje się w szersze preferencje dotyczące znaczenia, które istnieje w wypowiedzianym zdaniu, a nie w relacji wokół niego. Kontrast Halla między komunikacją niskokontekstową a wysokokontekstową jest zwykłym skrótem naukowym (Hall, 1976). W pokoju niskokontekstowym słuchacz nie powinien musieć odczytywać ukrytego „nie” z postawy gospodarza ani z tego, kto nie został zaproszony na kolację. Jeśli odpowiedź brzmi „nie”, oczekuje się, że ktoś wypowie słowa, które zapis wciąż rozpoznałby jako „nie”.

Kiedy tak się dzieje, podziękowanie osobie za jasność jest lepsze niż kłócenie się, że bardziej wdzięczna kultura chroniłaby twoją twarz. Odrzucenie jest informacją. Pozwala przestać tracić czas na ścieżkę, która już się zamknęła.

Złagodzona wersja też nie jest mitem

Ta sama kultura uczy ludzi odmawiać, nie brzmiąc przy tym niemiło, zwłaszcza gdy prośba pochodzi od kogoś, kogo mogą spotkać ponownie. Badacze z projektu CARLA na Uniwersytecie Minnesoty, opierając się na pracach Beebe, Takahashi i Uliss-Weltz (1990) oraz na późniejszych badaniach aktów mowy, opisują odmowy w amerykańskiej odmianie angielskiego jako mieszankę taktyk, a nie pojedynczy, bezpośredni element. Pojawiają się odmowy bezpośrednie – „Nie mogę”, „Nie będę mógł” – a także łagodzenia: wyrażenie żalu („Przepraszam”), wymówki lub wyjaśnienia, propozycje alternatywy, pauzy oraz oświadczenia zasad (CARLA, American refusals; functions of refusals).

Typową sekwencję w wiadomości e-mail w miejscu pracy łatwo przeoczyć, jeśli słuchasz tylko słowa nie:

„Dziękujemy, że o nas pomyśleliście — to wygląda na solidny program. W obecnym kwartale nie będziemy mogli się tym zająć. Jeśli w przyszłym roku pojawi się taka możliwość, chętnie wrócę do tematu. W międzyczasie możecie porozmawiać z…”

Jest tu wyrażona wdzięczność, komplement, wyraźna niemożność, możliwe późniejsze otwarcie drzwi i skierowanie do innej osoby. Odwiedzający z bardziej bezpośredniej kultury może usłyszeć tylko komplement i tę furtkę. Odwiedzający z bardziej pośredniej kultury może usłyszeć tylko niemożność i nie zauważyć, że rozmówca był uprzejmy. Oba błędne odczytania powodują wysyłanie kolejnych maili, które amerykański nadawca uzna za narzucające się lub dziwnie zranione.

Materiały CARLA zauważają również, że Amerykanie często odmawiają, podając wyjaśnienie, które odnosi się do okoliczności — budżetu, terminu, wcześniejszego zobowiązania, polityki — a nie do oceny osoby. To jest „konkretna” granica opisana przez Trompenaarsa i Hampden-Turnera: nie ma być związane z całym związkiem, lecz z prośbą (Trompenaars & Hampden-Turner, 1997). Jeśli odpowiesz tak, jakby twoja postać została odrzucona, możesz spotęgować odmowę, którą nadawca zaklasyfikował jako kwestię logistyczną.

„Może”, „zainteresowany” i inne niejasności

Ponieważ EDC ostrzega, że może nie jest uprzejmą odmową, nie uczę ludzi traktowania każdej wątpliwości jako ukrytej odmowy. Nie uczę ich też, aby każdą wątpliwość traktowali jako ciepły kontakt. W amerykańskiej mowie handlowej kilka zwrotów celowo zajmuje takie „pomiędzy” miejsce:

  • „Pozwól, że przedstawię to zespołowi” może oznaczać prawdziwą wewnętrzną analizę. Może też oznaczać, że mówca nie ma uprawnień i nie chce tego jeszcze przyznać.
  • „To jest interesujące” chwali temat. Nie umawia pilota.
  • „Pozostańmy w kontakcie” nie pozwala, by drzwi towarzyskie się zatrzasnęły. To nie jest spotkanie.
  • „Wracamy do tego w przyszłym kwartale” może być prawdziwą notatką w kalendarzu. Może też być delikatnym zakończeniem.

Test, którego używam, jest behawioralny, a nie leksykalny. Czy pojawia się następny krok z przypisanym właścicielem i terminem? Czy pojawia się prośba o dokument, przegląd bezpieczeństwa, próbkę lub drugie spotkanie z konkretną osobą? Jeśli język pozostaje przyjazny, a kalendarz pusty, prawdopodobnie mamy do czynienia z łagodnym "nie" lub z "nie", które jeszcze nie zostało wyrażone słowami. Naciskanie na natychmiastowe twarde "nie" może wydawać się agresywne w kulturze, która stosuje złagodzenia, aby chronić relacje. Ignorowanie pustego kalendarza może oznaczać stratę kwartału.

McKinley (2022) stwierdził, że sami sprzedawcy z Ameryki Północnej mają problemy, gdy przenoszą swoją bezpośredniość do sal, które tego odmawiają w sposób bardziej pośredni. Odwrotny błąd — słyszenie amerykańskich złagodzeń jako zachęt — jest równie kosztowny dla gości.

Mówienie "nie" Amerykaninowi bez tworzenia drugiego problemu

Jeśli musisz odmówić amerykańskiemu rozmówcy, schemat, który sprawdza się całkiem dobrze, to ten, który CARLA dokumentuje w przeciwnym kierunku: krótkie wyrażenie żalu, powód, który druga osoba może uszanować, a jeśli możesz, zaproponowanie alternatywy lub późniejszego terminu, który faktycznie masz na myśli. Wymyślony późniejszy termin to nie jest uprzejmość. W kulturze, która traktuje podane zobowiązanie jako coś, co nadal powinno być aktualne w czwartek, fałszywe "w przyszłym roku" staje się złamaną obietnicą (ten uniwersalistyczny aspekt omawiany jest w McKinley, 2022, oraz w Trompenaars & Hampden-Turner, 1997).

„Nie sądzę, żeby to było odpowiednie, i wolałbym to powiedzieć, niż marnować Twój czas” jest często odbierane jako szacunek, a nie jako okrucieństwo, pod warunkiem że ton pozostaje spokojny i nie odrzucasz propozycji jako publicznej oceny innej firmy. „Zobaczymy” powiedziane z uśmiechem, gdy już wiesz, że odpowiedź brzmi nie, jest najprawdopodobniej zapamiętane jako unikające.

Hierarchia, płeć i odbiorcy „nie”

Odmowa zmienia swoje znaczenie, gdy władza jest nierównomierna. Młodszy pracownik może złagodzić odmowę wobec starszego gościa bardziej niż przewiduje narodowy stereotyp szczerości. Specjalista ds. zaopatrzenia może być szczery na piśmie i łagodniejszy podczas rozmowy telefonicznej. Szkic niskiej odległości władzy Stanów Zjednoczonych według Hofstede’a (Hofstede, Hofstede, & Minkov, 2010) opisuje tendencję, a nie gwarancję, że internista sprzeciwi się założycielowi w Twojej obecności.

Płeć i rasa również kształtują to, kto może brzmieć wprost, nie będąc uznanym za niegrzecznego. Nie będę wymyślać statystyk, których nie zmierzyłem. Powiem, że „Amerykanie są bezpośredni” to słaba instrukcja, jeśli pozwala ci ignorować, jak konkretnie osoby przed tobą mają prawo się wyrażać.

Czego nie będę udawać

Badania nad aktami mowy opisują tendencje w języku. Nie dają ci dekodera do każdego e-maila. Żargon branżowy komplikuje sytuację: start-up finansowany przez venture, producent z Midwestu i federalne biuro odmówią przy użyciu różnej papeterii. Nie powiem też, że prawidłowe usłyszenie „nie” zamyka sprzedaż. Czasami „nie” to informacja, której potrzebowałeś, a przydatnym następnym krokiem jest odejście w dobrym stylu.

Jeśli chcesz uzyskać więcej informacji na temat mapy komunikacji wokół tego problemu, omawiam bezpośredniość w przewodniku oraz powiązane terminy w słowniku. Nawyki negocjacyjne, które znajdują się obok odmowy—jak amerykański rozmówca argumentuje swoje stanowisko, nie mając zamiaru zakończyć relacji—są opisane w amerykańskim stylu negocjacji.

Jeśli konkretna wiadomość leży na Twoim biurku i nie możesz stwierdzić, czy otrzymałeś odmowę, opóźnienie, czy zaproszenie do spróbowania innej drogi, Umówcie rozmowę ze mną. Wolę omówić faktyczne zdania z Tobą, niż pozostawiać Cię w domysłach opierając się na średniej krajowej.

Pytanie, na które ta strona nie odpowiada? Jeśli coś tutaj wzbudziło pytanie o wasz rynek, waszych nabywców albo wasz zespół, chciałbym je usłyszeć. Umówcie rozmowę ze mną

Powiązane eseje