Strona główna · Blog · Small talk z Amerykanami: do czego służą pierwsze minuty rozmowy biznesowej w USA

Blog

Small talk z Amerykanami: do czego służą pierwsze minuty rozmowy biznesowej w USA

Dr. Zachary McKinley

Napisał Dr. Zachary McKinley · · 5 min czytania

Amerykański small talk to skondensowane budowanie relacji, a nie pusty rytuał. Wyjaśniam jego funkcję, granice i sposób przygotowania.

small talk with AmericansAmerican small talk in businesshow to make small talk with AmericansUS business small talk topicsUS business etiquette

Rzadko kto wpisuje w wyszukiwarkę small talk z Amerykanami z czystej ciekawości. Wyszukiwanie zwykle następuje po konkretnej sytuacji: wideorozmowie, która zaczęła się od trzech minut o pogodzie, rozmowie na targach, która wydawała się serdeczna, a potem nagle się urwała, albo kolacji w Chicago, podczas której nikt nie wspomniał o umowie aż do deseru. Profesjonaliści z wielu kultur biznesowych mówią mi to samo różnymi słowami: początkowa wymiana zdań wydała im się albo bezcelowa, albo dziwnie poufała, i nie potrafili ocenić, co z tych dwóch.

Chcę potraktować tę wymianę jako funkcjonalny element północnoamerykańskiego biznesu, a nie ozdobnik. Ma swoją funkcję, ma granice i można się jej nauczyć bez udawania kogoś, kim się nie jest.

„How are you?" to powitanie, nie pytanie

Najczęstsze nieporozumienie jest zarazem najprostsze. W codziennym amerykańskim użyciu „How are you?" i „How's it going?" otwierają rozmowę; nie są prośbą o sprawozdanie. Oczekiwana odpowiedź jest krótka i lekko pozytywna: „Good, thanks. And you?". Duńska firma doradcza KXM Group, przygotowująca skandynawskich specjalistów do pracy w Stanach Zjednoczonych, zwraca uwagę na to samo i radzi odpowiadać jednym pozytywnym szczegółem, na przykład spokojnym lotem lub udanym weekendem (KXM Group). Ich spostrzeżenie, że negatywny szczegół skłania rozmówcę do rozwiązywania twojego problemu, zgadza się z tym, co widziałem na spotkaniach: wspomnij, że nie zjadłeś lunchu, a ktoś pójdzie po kanapkę.

Nie oznacza to, że Amerykanie są nieszczerzy. Oznacza to, że ta formuła pełni funkcję, którą gdzie indziej pełni formalne powitanie. Odczytywanie jej jako żądania szczerości albo jako czystej hipokryzji wprowadzi cię w błąd w obu przypadkach.

Czemu small talk naprawdę służy

Edward T. Hall opisał Stany Zjednoczone jako kulturę o stosunkowo niskim kontekście, w której znaczenie przekazują głównie wyraźne słowa, a nie wspólne tło (Hall, 1976). Często rozumie się to tak, jakby Amerykanie pomijali budowanie relacji. Z mojego doświadczenia wynika, że jej nie pomijają; kondensują ją. Kilka minut lekkiej rozmowy sygnalizuje dobrą wolę, sprawdza, czy obie strony potrafią swobodnie rozmawiać, a potem ustępuje miejsca agendzie.

Rozróżnienie Trompenaarsa i Hampden-Turnera między kulturami specyficznymi a rozproszonymi pomaga wyjaśnić, dlaczego ta serdeczność może wydawać się niektórym gościom płytka (Trompenaars & Hampden-Turner, 1997). W kulturze bardziej specyficznej życzliwość w jednej sferze nie otwiera automatycznie pozostałych. Kupiec może pogodnie pytać o twój lot i o dzieci, a dziesięć minut później zadać twarde pytanie o cenę. Życzliwość była prawdziwa; po prostu nie była zobowiązaniem.

W moich badaniach nad dostosowaniem północnoamerykańskich metod sprzedaży do międzykulturowej sprzedaży technologii analizowałem, jak sprzedawcy dostosowują komunikację i budowanie relacji, gdy strony mają odmienne założenia dotyczące czasu, bezpośredniości i zaufania (McKinley, 2022, rozprawa doktorska). Small talk leży dokładnie na tym styku. To tam gość po raz pierwszy dowiaduje się, czy strona amerykańska chce działać szybko, i tam amerykański sprzedawca za granicą odkrywa, że druga strona tego nie chce.

Tematy, które zwykle się sprawdzają

Najbezpieczniejsze są tematy, o których obie osoby mogą się wypowiedzieć bez ujawniania wiele: miasto, w którym się znajdujecie, podróże, miejsce spotkania, jedzenie, plany na weekend, lokalne wydarzenie i często sport. Poradnik MIT dla studentów zagranicznych, którzy wchodzą w amerykański networking, wymienia pogodę, lokalne wydarzenia i plany weekendowe jako niezawodne początki rozmowy i opisuje small talk jako rozgrzewkę przed właściwą rozmową (MIT Career Advising). Materiały MIT OpenCourseWare o amerykańskim small talku dodają praktyczne nawyki: zapamiętywać imiona, zadawać pytania otwarte, rozwijać odpowiedzi poza „tak" i „nie" oraz zwracać uwagę na sygnały kończenia rozmowy (MIT OpenCourseWare).

Przydatne pytanie do Amerykanów dotyczy ich związku z miejscem: „Did you grow up here?". Wielu Amerykanów przeprowadzało się między stanami, a odpowiedź często otwiera naturalny wątek o regionach, który mówi też coś o stylu pracy rozmówcy.

Sama praca nie jest tematem zakazanym. W wielu amerykańskich kontekstach „What do you do?" pada wcześnie i nie jest uważane za wścibskie. Miej przygotowany jasny, dwu- lub trzyzdaniowy opis swojej roli i firmy.

Tematy, których lepiej unikać

Większość porad zgadza się co do tych samych ostrożności: polityka partyjna, religia, dochody, wiek, zdrowie i osobiste trudności. Dodałbym pytania o pochodzenie etniczne. Pytanie Amerykanina z akcentem, skąd „naprawdę" pochodzi, często odbierane jest jako sugestia, że jest mniej Amerykaninem, nawet gdy intencją jest zainteresowanie. Jeśli rozmówca sam wspomni o swoim pochodzeniu, możesz pójść za jego inicjatywą.

Komplementy dotyczące wyglądu również wymagają powściągliwości w środowisku zawodowym. Lepiej skomentować prezentację, obiekt lub pracę.

Długość, moment i przejście do interesów

Na zaplanowanym spotkaniu biznesowym w USA small talk jest zwykle krótki. W wideorozmowie może trwać minutę lub dwie; na żywo nieco dłużej, zwłaszcza na początku wizyty lub przy posiłku. Różnice regionalne są realne, a praktycy często opisują Południe i Środkowy Zachód jako cieplejsze i mniej pospieszne niż części Północnego Wschodu, ale traktowałbym te opisy jako tendencje, nie reguły.

Przejście zwykle sygnalizuje strona amerykańska: „Well, I know we have a lot to cover" albo „Shall we get started?". Idź za tym sygnałem. Jeśli jesteś gospodarzem, możesz sam dokonać przejścia bez przepraszania. Dalsza pogawędka po sygnale może zostać odczytana jako niechęć do rozmowy o meritum, czyli coś odwrotnego do zamiarów większości gości.

Praktyczne przygotowanie

  • Przygotuj jedną pozytywną, konkretną odpowiedź na „How are you?" i „How was your trip?".
  • Przed przyjazdem przeczytaj lokalne wiadomości i stronę firmy rozmówcy, aby mieć o co konkretnie zapytać.
  • Dowiedz się dwóch lub trzech rzeczy o mieście lub regionie, w tym o lokalnej drużynie sportowej, jeśli sytuacja jest nieformalna.
  • Zadawaj pytania uzupełniające; Amerykanie zwykle odczytują ciekawość jako serdeczność.
  • Odpowiadaj na tyle krótko, by oddać głos rozmówcy.
  • Gdy druga strona przechodzi do agendy, przejdź razem z nią.

Gdy wzorce działają odwrotnie

Dla amerykańskich profesjonalistów sprzedających za granicą lekcja się odwraca. Dwuminutowe otwarcie, które w Denver wydaje się sprawne, w Rijadzie, São Paulo czy Seulu może wypaść szorstko, ponieważ faza budowania relacji bywa tam dłuższa i nie jest opóźnieniem przed właściwą pracą. Jeśli chcesz zobaczyć, gdzie twoja kultura plasuje się względem Stanów Zjednoczonych pod względem bezpośredniości, czasu i zaufania, dobrym punktem wyjścia jest narzędzie do porównywania kultur w tym serwisie, a przewodnik umieszcza small talk w szerszym obrazie.

Źródła

  • Hall, E. T. (1976). Beyond Culture. Anchor Books.
  • Trompenaars, F., & Hampden-Turner, C. (1997). Riding the Waves of Culture (2nd ed.). Nicholas Brealey.
  • McKinley, Z. P. (2022). Adapting North American Selling Methods to Cross-Cultural Technology Sales Engagements in the Borderless Global Economy. Liberty University.

Jeśli po konkretnej rozmowie z amerykańskim partnerem nie masz pewności, jak poszła, chętnie przemyślę ją razem z tobą. Umów się ze mną na rozmowę.

Pytanie, na które ta strona nie odpowiada? Jeśli coś tutaj wzbudziło pytanie o wasz rynek, waszych nabywców albo wasz zespół, chciałbym je usłyszeć. Umówcie rozmowę ze mną

Powiązane eseje