หน้าแรก · บล็อก · Small talk กับคนอเมริกัน: นาทีแรกของการสนทนาธุรกิจในสหรัฐฯ มีไว้เพื่ออะไร

บล็อก

Small talk กับคนอเมริกัน: นาทีแรกของการสนทนาธุรกิจในสหรัฐฯ มีไว้เพื่ออะไร

Dr. Zachary McKinley

เขียนโดย Dr. Zachary McKinley · · 6 นาทีในการอ่าน

small talk แบบอเมริกันคือการสร้างความสัมพันธ์ในรูปแบบย่อ ไม่ใช่พิธีกรรมที่ว่างเปล่า ผมอธิบายหน้าที่ ขอบเขต และวิธีเตรียมตัว

small talk with AmericansAmerican small talk in businesshow to make small talk with AmericansUS business small talk topicsUS business etiquette

แทบไม่มีใครค้นหา small talk กับคนอเมริกัน เพียงเพราะความสงสัยลอย ๆ การค้นหามักเกิดขึ้นหลังเหตุการณ์ที่เฉพาะเจาะจง เช่น วิดีโอคอลที่เปิดด้วยการคุยเรื่องอากาศสามนาที บทสนทนาในงานแสดงสินค้าที่ดูเป็นมิตรแล้วจบลงกะทันหัน หรืออาหารค่ำที่ชิคาโกซึ่งไม่มีใครเอ่ยถึงสัญญาจนถึงของหวาน ผู้เชี่ยวชาญจากหลายวัฒนธรรมธุรกิจบอกผมในสิ่งเดียวกันด้วยถ้อยคำต่างกัน ว่าการพูดคุยช่วงเปิดนั้นดูไร้ความหมายหรือไม่ก็ใกล้ชิดเกินคาด และพวกเขาบอกไม่ได้ว่าเป็นแบบไหน

ผมต้องการมองการพูดคุยช่วงนั้นว่าเป็นส่วนที่ทำงานจริงของธุรกิจแบบอเมริกาเหนือ ไม่ใช่เครื่องประดับ มันมีหน้าที่ มีขอบเขต และสามารถเรียนรู้ได้โดยไม่ต้องแสร้งเป็นคนอื่น

"How are you?" คือคำทักทาย ไม่ใช่คำถาม

ความเข้าใจผิดที่พบบ่อยที่สุดก็เป็นเรื่องที่ง่ายที่สุดด้วย ในการใช้ภาษาประจำวันของคนอเมริกัน "How are you?" และ "How's it going?" ใช้เปิดบทสนทนา ไม่ได้ขอให้รายงานความเป็นไป คำตอบที่คาดหวังคือสั้นและออกไปทางบวกเล็กน้อย: "Good, thanks. And you?" บริษัทที่ปรึกษาสัญชาติเดนมาร์ก KXM Group ซึ่งเตรียมผู้เชี่ยวชาญชาวสแกนดิเนเวียไปทำงานในสหรัฐฯ ก็ชี้ประเด็นเดียวกัน และแนะนำให้ตอบด้วยรายละเอียดเชิงบวกเพียงอย่างเดียว เช่น เที่ยวบินที่ราบรื่นหรือวันหยุดสุดสัปดาห์ที่น่ารื่นรมย์ (KXM Group) ข้อสังเกตของพวกเขาว่ารายละเอียดเชิงลบจะทำให้อีกฝ่ายเริ่มช่วยแก้ปัญหาให้คุณ ตรงกับที่ผมเห็นในการประชุม: บอกว่าคุณพลาดมื้อกลางวัน แล้วจะมีคนไปหาแซนด์วิชมาให้

ทั้งหมดนี้ไม่ได้หมายความว่าคนอเมริกันไม่จริงใจ แต่หมายความว่าวลีนี้ทำหน้าที่ที่ในที่อื่นเป็นหน้าที่ของคำทักทายแบบเป็นทางการ การตีความว่าเป็นการเรียกร้องความตรงไปตรงมา หรือว่าเป็นความเสแสร้ง จะทำให้คุณเข้าใจผิดทั้งสองทาง

small talk ทำหน้าที่อะไรจริง ๆ

เอ็ดเวิร์ด ที. ฮอลล์ อธิบายสหรัฐอเมริกาว่าเป็นวัฒนธรรมบริบทต่ำค่อนข้างมาก ซึ่งความหมายถูกถ่ายทอดผ่านถ้อยคำที่ชัดเจนเป็นหลัก มากกว่าผ่านพื้นหลังที่มีร่วมกัน (Hall, 1976) คำอธิบายนี้มักถูกตีความว่าคนอเมริกันข้ามขั้นตอนการสร้างความสัมพันธ์ จากประสบการณ์ของผม พวกเขาไม่ได้ข้าม แต่ย่อให้กระชับ การคุยเบา ๆ ไม่กี่นาทีแสดงไมตรี ทดสอบว่าทั้งสองฝ่ายคุยกันได้ราบรื่นหรือไม่ แล้วจึงเปิดทางให้วาระการประชุม

การแบ่งวัฒนธรรมแบบเฉพาะส่วน (specific) และแบบแผ่กว้าง (diffuse) ของทรอมเปนาร์สและแฮมป์เดน-เทอร์เนอร์ ช่วยอธิบายว่าทำไมความอบอุ่นนี้อาจดูบางเบาในสายตาผู้มาเยือนบางคน (Trompenaars & Hampden-Turner, 1997) ในวัฒนธรรมที่เป็นแบบเฉพาะส่วนมากกว่า ความเป็นมิตรในด้านหนึ่งไม่ได้เปิดด้านอื่น ๆ โดยอัตโนมัติ ผู้ซื้ออาจถามเรื่องเที่ยวบินและลูก ๆ ของคุณอย่างร่าเริง แล้วอีกสิบนาทีต่อมาก็ตั้งคำถามหนัก ๆ เรื่องราคา ความเป็นมิตรนั้นเป็นของจริง เพียงแต่มันไม่ใช่คำมั่นสัญญา

ในงานวิจัยของผมเองเกี่ยวกับการปรับวิธีการขายแบบอเมริกาเหนือให้เข้ากับการขายเทคโนโลยีข้ามวัฒนธรรม ผมศึกษาว่าผู้ขายปรับการสื่อสารและการสร้างความสัมพันธ์อย่างไร เมื่อทั้งสองฝ่ายมีสมมติฐานต่างกันเรื่องเวลา ความตรงไปตรงมา และความไว้วางใจ (McKinley, 2022, วิทยานิพนธ์) small talk อยู่ตรงรอยต่อนั้นพอดี เป็นจุดที่ผู้มาเยือนได้รู้เป็นครั้งแรกว่าฝ่ายอเมริกันต้องการเดินหน้าเร็วหรือไม่ และเป็นจุดที่นักขายชาวอเมริกันในต่างแดนได้พบเป็นครั้งแรกว่าอีกฝ่ายไม่ได้ต้องการเช่นนั้น

หัวข้อที่มักได้ผล

หัวข้อที่ปลอดภัยที่สุดคือเรื่องที่ทั้งสองฝ่ายแสดงความเห็นได้โดยไม่ต้องเปิดเผยมาก ได้แก่ เมืองที่อยู่ การเดินทาง สถานที่นัดพบ อาหาร แผนวันหยุดสุดสัปดาห์ งานกิจกรรมในท้องถิ่น และบ่อยครั้งคือกีฬา คู่มือของ MIT สำหรับนักศึกษาต่างชาติที่เข้าสู่การสร้างเครือข่ายในสหรัฐฯ ระบุว่าอากาศ งานกิจกรรมในท้องถิ่น และแผนวันหยุดสุดสัปดาห์เป็นการเปิดบทสนทนาที่เชื่อถือได้ และอธิบาย small talk ว่าเป็นการอุ่นเครื่องก่อนบทสนทนาหลัก (MIT Career Advising) เอกสารของ MIT OpenCourseWare เรื่อง small talk แบบอเมริกันเพิ่มนิสัยเชิงปฏิบัติ ได้แก่ จำชื่อ ถามคำถามปลายเปิด ขยายคำตอบให้มากกว่าใช่หรือไม่ และสังเกตสัญญาณการจบบทสนทนา (MIT OpenCourseWare)

คำถามที่มีประโยชน์กับคนอเมริกันคือเรื่องความผูกพันกับสถานที่: "Did you grow up here?" คนอเมริกันจำนวนมากเคยย้ายข้ามรัฐ และคำตอบมักเปิดประเด็นเรื่องภูมิภาคได้อย่างเป็นธรรมชาติ ซึ่งยังบอกอะไรบางอย่างเกี่ยวกับสไตล์การทำงานของคนผู้นั้นด้วย

เรื่องงานไม่ใช่เรื่องต้องห้าม ในหลายสถานการณ์ของสหรัฐฯ คำถาม "What do you do?" มาเร็วและไม่ถือว่าล่วงล้ำ เตรียมคำอธิบายบทบาทและบริษัทของคุณให้ชัดเจนในสองถึงสามประโยค

หัวข้อที่ควรหลีกเลี่ยง

คำแนะนำส่วนใหญ่ตรงกันในข้อควรระวังชุดเดียวกัน ได้แก่ การเมืองแบบแบ่งฝ่าย ศาสนา รายได้ส่วนตัว อายุ สุขภาพ และความยากลำบากส่วนตัว ผมขอเพิ่มคำถามเกี่ยวกับเชื้อชาติ การถามคนอเมริกันที่มีสำเนียงว่า "จริง ๆ แล้ว" มาจากไหน มักถูกตีความว่าเป็นการบอกเป็นนัยว่าเขาเป็นคนอเมริกันน้อยกว่า แม้จะถามด้วยความสนใจก็ตาม หากอีกฝ่ายเล่าถึงภูมิหลังของตนเอง คุณก็คุยตามได้

คำชมเรื่องรูปลักษณ์ก็ควรระมัดระวังในบริบทการทำงาน ควรชมการนำเสนอ สถานที่ หรือผลงานแทน

ระยะเวลา จังหวะ และการเข้าสู่เรื่องธุรกิจ

ในการประชุมธุรกิจที่นัดหมายไว้ในสหรัฐฯ small talk มักสั้น ในวิดีโอคอลอาจใช้เวลาหนึ่งถึงสองนาที หากพบหน้ากันอาจนานขึ้นเล็กน้อย โดยเฉพาะตอนเริ่มการเยือนหรือระหว่างมื้ออาหาร ความแตกต่างระหว่างภูมิภาคมีอยู่จริง และผู้ปฏิบัติงานมักอธิบายว่าภาคใต้และมิดเวสต์อบอุ่นและเร่งรีบน้อยกว่าบางส่วนของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ แต่ผมถือว่าคำอธิบายเหล่านี้เป็นแนวโน้ม ไม่ใช่กฎ

โดยปกติฝ่ายอเมริกันจะส่งสัญญาณการเปลี่ยนเรื่อง เช่น "Well, I know we have a lot to cover" หรือ "Shall we get started?" ให้ทำตามสัญญาณนั้น หากคุณเป็นเจ้าภาพ คุณเปลี่ยนเข้าสู่เรื่องหลักเองได้โดยไม่ต้องขอโทษ การคุยต่อหลังสัญญาณอาจถูกมองว่าไม่อยากพูดถึงสาระสำคัญ ซึ่งตรงข้ามกับเจตนาของผู้มาเยือนส่วนใหญ่

การเตรียมตัวเชิงปฏิบัติ

  • เตรียมคำตอบเชิงบวกที่เฉพาะเจาะจงหนึ่งข้อสำหรับ "How are you?" และ "How was your trip?"
  • อ่านข่าวท้องถิ่นและเว็บไซต์บริษัทของอีกฝ่ายก่อนไปถึง เพื่อให้มีเรื่องที่เป็นรูปธรรมไว้ถาม
  • เรียนรู้สองสามเรื่องเกี่ยวกับเมืองหรือภูมิภาค รวมถึงทีมกีฬาท้องถิ่นหากบรรยากาศไม่เป็นทางการ
  • ถามคำถามต่อเนื่อง คนอเมริกันมักมองความใคร่รู้ว่าเป็นความอบอุ่น
  • ตอบให้สั้นพอที่จะส่งตาพูดคืนให้อีกฝ่าย
  • เมื่ออีกฝ่ายเข้าสู่วาระ ให้เข้าไปพร้อมกัน

เมื่อรูปแบบกลับด้าน

สำหรับมืออาชีพชาวอเมริกันที่ขายในต่างประเทศ บทเรียนนี้กลับด้าน การเปิดสองนาทีที่ดูมีประสิทธิภาพในเดนเวอร์ อาจดูห้วนในริยาด เซาเปาโล หรือโซล ซึ่งช่วงสร้างความสัมพันธ์อาจยาวกว่าและไม่ใช่ความล่าช้าก่อนงานจริง หากคุณอยากเห็นว่าวัฒนธรรมของคุณอยู่ตรงไหนเมื่อเทียบกับสหรัฐฯ ในเรื่องความตรงไปตรงมา เวลา และความไว้วางใจ เครื่องมือเปรียบเทียบวัฒนธรรม ของเว็บไซต์นี้เป็นจุดเริ่มต้นที่ดี และคู่มือวาง small talk ไว้ในภาพรวมที่กว้างขึ้น

แหล่งอ้างอิง

  • Hall, E. T. (1976). Beyond Culture. Anchor Books.
  • Trompenaars, F., & Hampden-Turner, C. (1997). Riding the Waves of Culture (2nd ed.). Nicholas Brealey.
  • McKinley, Z. P. (2022). Adapting North American Selling Methods to Cross-Cultural Technology Sales Engagements in the Borderless Global Economy. Liberty University.

หากบทสนทนาครั้งใดครั้งหนึ่งกับคู่สนทนาชาวอเมริกันทำให้คุณไม่แน่ใจว่าไปได้ดีหรือไม่ ผมยินดีคิดทบทวนไปด้วยกันกับคุณ นัดเวลาคุยกับผม

คำถามที่หน้านี้ยังไม่ตอบ? หากสิ่งที่อ่านที่นี่ทำให้เกิดคำถามเกี่ยวกับตลาด ผู้ซื้อ หรือทีมของคุณ ฉันอยากได้ยิน นัดหมายการสนทนากับฉัน

บทความที่เกี่ยวข้อง