خانه · بلاگ · گپ‌وگفت کوتاه (اسمال تاک) با آمریکایی‌ها: دقایق نخست گفت‌وگوی تجاری در آمریکا چه کاری انجام می‌دهد

بلاگ

گپ‌وگفت کوتاه (اسمال تاک) با آمریکایی‌ها: دقایق نخست گفت‌وگوی تجاری در آمریکا چه کاری انجام می‌دهد

Dr. Zachary McKinley

نوشتهٔ Dr. Zachary McKinley · · 6 دقیقه مطالعه

اسمال تاک آمریکایی آیینی توخالی نیست، بلکه رابطه‌سازی فشرده است. کارکرد، محدودیت‌ها و شیوهٔ آمادگی برای آن را توضیح می‌دهم.

small talk with AmericansAmerican small talk in businesshow to make small talk with AmericansUS business small talk topicsUS business etiquette

کمتر کسی صرفاً از روی کنجکاوی اسمال تاک با آمریکایی‌ها را جست‌وجو می‌کند. این جست‌وجو معمولاً پس از لحظه‌ای مشخص می‌آید: تماس تصویری‌ای که با سه دقیقه صحبت دربارهٔ هوا آغاز شد، گفت‌وگویی در نمایشگاه تجاری که صمیمی به نظر می‌رسید و ناگهان تمام شد، یا شامی در شیکاگو که تا رسیدن دسر هیچ‌کس از قرارداد حرفی نزد. حرفه‌ای‌هایی از فرهنگ‌های تجاری گوناگون همین را با واژه‌هایی متفاوت به من می‌گویند: گفت‌وگوی آغازین یا بی‌معنا به نظر می‌رسید یا به‌طرزی عجیب خودمانی، و نمی‌دانستند کدام‌یک.

می‌خواهم این گفت‌وگو را نه تزئینی، بلکه بخشی کارآمد از کسب‌وکار در آمریکای شمالی بدانم. کارکردی دارد، محدودیت‌هایی دارد، و می‌توان آن را بدون تظاهر به شخص دیگری بودن آموخت.

"How are you?" احوال‌پرسی است، نه پرسش

رایج‌ترین سوءتفاهم ساده‌ترین آن‌ها نیز هست. در کاربرد روزمرهٔ آمریکایی، "How are you?" و "How's it going?" گفت‌وگو را آغاز می‌کنند؛ گزارشی از حال شما نمی‌خواهند. پاسخ مورد انتظار کوتاه و اندکی مثبت است: "Good, thanks. And you?". شرکت مشاورهٔ دانمارکی KXM Group که متخصصان اسکاندیناوی را برای مأموریت در ایالات متحده آماده می‌کند، به همین نکته اشاره می‌کند و پیشنهاد می‌دهد با یک جزئیات مثبت پاسخ دهید، مانند پروازی آرام یا آخر هفته‌ای دلپذیر (KXM Group). مشاهدهٔ آن‌ها که جزئیات منفی طرف مقابل را به حل مشکل شما وامی‌دارد، با آنچه در جلسات دیده‌ام هم‌خوان است: بگویید ناهار نخورده‌اید، و کسی برای پیدا کردن ساندویچ راه می‌افتد.

هیچ‌یک از این‌ها به معنای بی‌صداقتی آمریکایی‌ها نیست. معنایش این است که این عبارت همان کاری را می‌کند که در جاهای دیگر احوال‌پرسی رسمی انجام می‌دهد. خواندن آن به‌عنوان مطالبهٔ صراحت یا به‌عنوان ریاکاری، در هر دو حالت شما را به خطا می‌برد.

اسمال تاک در واقع چه می‌کند

ادوارد تی. هال ایالات متحده را فرهنگی نسبتاً کم‌بافت توصیف کرد که در آن معنا بیشتر از راه واژه‌های صریح منتقل می‌شود تا از راه پیش‌زمینهٔ مشترک (Hall, 1976). این توصیف اغلب چنین برداشت می‌شود که آمریکایی‌ها مرحلهٔ رابطه‌سازی را حذف می‌کنند. به تجربهٔ من، آن را حذف نمی‌کنند، بلکه فشرده می‌کنند. چند دقیقه گفت‌وگوی سبک حسن نیت را نشان می‌دهد، می‌سنجد که آیا دو طرف می‌توانند راحت با هم حرف بزنند، و سپس جا را به دستور کار می‌دهد.

تمایز ترومپنارس و همپدن-ترنر میان فرهنگ‌های «مشخص» و «منتشر» کمک می‌کند بفهمیم چرا این گرمی برای برخی مهمانان کم‌عمق به نظر می‌رسد (Trompenaars & Hampden-Turner, 1997). در فرهنگی مشخص‌تر، صمیمیت در یک حوزه به‌طور خودکار حوزه‌های دیگر را نمی‌گشاید. یک خریدار ممکن است با خوش‌رویی از پرواز و فرزندان شما بپرسد و ده دقیقه بعد پرسشی سخت دربارهٔ قیمت مطرح کند. صمیمیت واقعی بود؛ فقط تعهد نبود.

در پژوهش خودم دربارهٔ انطباق روش‌های فروش آمریکای شمالی با فروش فناوری در بسترهای میان‌فرهنگی، بررسی کردم که فروشندگان چگونه ارتباط و رابطه‌سازی را تنظیم می‌کنند، وقتی دو طرف دربارهٔ زمان، صراحت و اعتماد پیش‌فرض‌های متفاوتی دارند (McKinley, 2022، رساله). اسمال تاک دقیقاً بر همین درز قرار دارد. همین‌جاست که مهمان نخستین بار درمی‌یابد آیا طرف آمریکایی می‌خواهد سریع پیش برود، و همین‌جاست که فروشندهٔ آمریکایی در خارج نخستین بار کشف می‌کند که طرف مقابل چنین نمی‌خواهد.

موضوعاتی که معمولاً جواب می‌دهند

امن‌ترین موضوعات آن‌هایی‌اند که هر دو نفر بتوانند بدون افشای چیز زیادی دربارهٔ آن‌ها نظر بدهند: شهری که در آن هستید، سفر، محل دیدار، غذا، برنامهٔ آخر هفته، رویدادی محلی و اغلب ورزش. راهنمای MIT برای دانشجویان بین‌المللی که وارد فضای شبکه‌سازی آمریکایی می‌شوند، هوا، رویدادهای محلی و برنامهٔ آخر هفته را آغازهایی قابل‌اعتماد می‌داند و اسمال تاک را گرم‌کردنی پیش از گفت‌وگوی اصلی توصیف می‌کند (MIT Career Advising). مطالب MIT OpenCourseWare دربارهٔ اسمال تاک آمریکایی عادت‌هایی عملی می‌افزاید: نام‌ها را به خاطر بسپارید، پرسش‌های باز بپرسید، پاسخ‌ها را فراتر از بله یا نه گسترش دهید، و به نشانه‌های پایان گفت‌وگو توجه کنید (MIT OpenCourseWare).

پرسشی سودمند با آمریکایی‌ها دربارهٔ پیوندشان با آن مکان است: "Did you grow up here?". بسیاری از آمریکایی‌ها میان ایالت‌ها جابه‌جا شده‌اند و پاسخ اغلب رشته‌ای طبیعی دربارهٔ مناطق می‌گشاید که چیزی هم دربارهٔ سبک کاری آن فرد می‌گوید.

خودِ کار موضوعی ممنوع نیست. در بسیاری از موقعیت‌های آمریکایی، "What do you do?" زود پرسیده می‌شود و فضولی به شمار نمی‌آید. توصیفی روشن در دو یا سه جمله از نقش و شرکت خود آماده داشته باشید.

موضوعاتی که بهتر است کنار بگذارید

بیشتر توصیه‌ها بر همین احتیاط‌ها هم‌نظرند: سیاست حزبی، دین، درآمد شخصی، سن، سلامت و گرفتاری‌های شخصی. من پرسش دربارهٔ تبار قومی را نیز می‌افزایم. پرسیدن از یک آمریکایی دارای لهجه که «واقعاً» اهل کجاست، اغلب چنین شنیده می‌شود که او کمتر آمریکایی است، حتی اگر نیت، علاقه باشد. اگر طرف مقابل خودش از پیشینه‌اش سخن گفت، می‌توانید همراهش شوید.

تعریف از ظاهر افراد نیز در محیط حرفه‌ای نیازمند خویشتن‌داری است. به‌جای آن دربارهٔ ارائه، محل یا کار نظر بدهید.

مدت، زمان‌بندی و ورود به کار

در جلسهٔ کاری ازپیش‌تعیین‌شده در آمریکا، اسمال تاک معمولاً کوتاه است. در تماس تصویری ممکن است یکی دو دقیقه طول بکشد؛ حضوری کمی بیشتر، به‌ویژه در آغاز یک بازدید یا سر غذا. تفاوت‌های منطقه‌ای واقعی‌اند و اهل عمل اغلب جنوب و غرب میانه را از برخی بخش‌های شمال شرق گرم‌تر و کم‌شتاب‌تر توصیف می‌کنند، اما من این توصیف‌ها را گرایش می‌دانم، نه قاعده.

معمولاً طرف آمریکایی نشانهٔ گذار را می‌دهد: "Well, I know we have a lot to cover" یا "Shall we get started?". از این نشانه پیروی کنید. اگر میزبان هستید، می‌توانید بدون عذرخواهی خودتان گذار را انجام دهید. ادامهٔ گپ پس از این نشانه ممکن است بی‌میلی به بحث دربارهٔ اصل موضوع تعبیر شود، یعنی درست برخلاف قصد بیشتر مهمانان.

آمادگی عملی

  • برای "How are you?" و "How was your trip?" یک پاسخ مثبت و مشخص آماده کنید.
  • پیش از رسیدن، یک منبع خبری محلی و وب‌سایت شرکت طرف مقابل را بخوانید تا چیزی مشخص برای پرسیدن داشته باشید.
  • دو یا سه نکته دربارهٔ شهر یا منطقه بدانید، از جمله یک تیم ورزشی محلی اگر فضا غیررسمی است.
  • پرسش‌های پیگیری بپرسید؛ آمریکایی‌ها معمولاً کنجکاوی را نشانهٔ گرمی می‌دانند.
  • پاسخ‌هایتان را آن‌قدر کوتاه نگه دارید که نوبت سخن را بازگردانید.
  • وقتی طرف مقابل به دستور کار رفت، همراهش بروید.

وقتی الگوها وارونه می‌شوند

برای حرفه‌ای‌های آمریکایی که در خارج می‌فروشند، درس وارونه می‌شود. آغازی دودقیقه‌ای که در دنور کارآمد به نظر می‌رسد، ممکن است در ریاض، سائوپائولو یا سئول ناگهانی جلوه کند؛ جایی که مرحلهٔ رابطه می‌تواند طولانی‌تر باشد و تأخیری پیش از کار واقعی به شمار نمی‌آید. اگر می‌خواهید ببینید فرهنگ شما از نظر صراحت، زمان و اعتماد در مقایسه با ایالات متحده کجا قرار دارد، ابزار مقایسهٔ فرهنگی این سایت نقطهٔ شروع مناسبی است و راهنما اسمال تاک را در تصویری گسترده‌تر قرار می‌دهد.

منابع

  • Hall, E. T. (1976). Beyond Culture. Anchor Books.
  • Trompenaars, F., & Hampden-Turner, C. (1997). Riding the Waves of Culture (2nd ed.). Nicholas Brealey.
  • McKinley, Z. P. (2022). Adapting North American Selling Methods to Cross-Cultural Technology Sales Engagements in the Borderless Global Economy. Liberty University.

اگر گفت‌وگوی مشخصی با یک همتای آمریکایی شما را دربارهٔ اینکه خوب پیش رفت یا نه مردد گذاشته است، خوشحال می‌شوم با هم دربارهٔ آن فکر کنیم. با من یک تماس هماهنگ کنید.

پرسشی که این صفحه به آن پاسخ نمی‌دهد؟ اگر چیزی در اینجا پرسشی دربارهٔ بازار، خریداران یا تیمتان برانگیخت، مایلم آن را بشنوم. زمانی برای گفت‌وگو با من تعیین کنید

جستارهای مرتبط