Ana sayfa · Blog · ABD'de iş kültürü: Yabancı profesyoneller ve Amerikan ekiplerini yöneten yöneticiler neyle karşılaşır?

Blog

ABD'de iş kültürü: Yabancı profesyoneller ve Amerikan ekiplerini yöneten yöneticiler neyle karşılaşır?

Dr. Zachary McKinley

Yazan Dr. Zachary McKinley · · 5 dk okuma

Amerikan iş kültürü inisiyatifi, doğrudanlığı ve her zaman görünmeyen bir hiyerarşiyi bir araya getirir. Temel varsayımlarını ve ilk doksan günde nasıl uyum sağlanacağını açıklıyorum.

American work cultureUS work cultureUS workplace cultureAmerican workplace culture for foreignersworking in the US as a foreigner

ABD'de iş kültürü diye arama yapanlar nadiren bir klişe arar. Genellikle Houston'da bir pozisyonu kabul etmiş, New Jersey'de bir yan kuruluş açmış ya da Kaliforniya'da bir ekibi devralmışlardır ve ilk aylarda bir şey beklediklerinden farklı gelişmiştir. Bir yönetici bir taslağı övmüş, sonra büyük bölümünü yeniden yazmıştır. Samimi görünen bir iş arkadaşına akşam altıdan sonra ulaşılamamıştır. Yeni işe alınan biri hiç gelmeyen ayrıntılı talimatları beklemiştir. Bu tür anların ardındaki çalışma varsayımlarını anlatmak istiyorum; bir çekinceyle: Amerika Birleşik Devletleri büyük, bölgesel farklılıkları olan ve sektöre göre çok değişen bir ülkedir, bu yüzden aşağıdaki her örüntü bir kural değil, bir eğilimdir.

Sorumluluk üstlenmek varsayılan beklentidir

Birçok yabancı profesyonel için ilk uyum, işin nasıl verildiğiyle ilgilidir. Tipik bir Amerikan ofisinde yönetici sonucu, son tarihi ve belki kısıtları belirtir, ardından yöntemi çalışanın belirlemesini bekler. Sonrasındaki sessizlik ihmal değildir. Genellikle yöneticinin, bir şeye ihtiyacınız olursa soracağınızı ve sorunları geç değil erken dile getireceğinizi varsaydığı anlamına gelir.

Bunun pratik bir sonucu vardır. Bir sonraki adımın söylenmesini beklemek, kendi kültürünüzde yöneticinin otoritesine saygı anlamına gelse bile, inisiyatif eksikliği olarak okunabilir. Daha güvenli alışkanlık, yazılı olarak bir plan önermek, bir iki net soru sormak ve kimse istemeden ilerlemeyi bildirmektir. "Bu konuya şöyle yaklaşmayı düşünüyorum; bir sorun görürseniz lütfen söyleyin" cümlesi Amerikan şirketlerinde iyi işler.

Gerçek bir hiyerarşinin üzerinde düz bir yüzey

Amerikan ofisleri çoğu zaman eşitlikçi görünür. Üst düzey yöneticilere ilk adlarıyla hitap edilir, yöneticiler açık ofislerde oturur ve bir stajyer, bir başkan yardımcısının bulunduğu toplantıda söz alabilir. Güç mesafesinin daha yüksek olduğu kültürlerden gelenler bazen hiyerarşinin pek önemli olmadığı sonucuna varır. Bu sonuç genellikle yanlıştır. Karar yetkisi çoğu zaman açıkça tek bir kişidedir ve alınmış bir kararı yeni bilgi olmadan yeniden açmak işleri bozan bir davranış olarak görülebilir.

Kuzey Amerika satış yöntemlerinin kültürlerarası teknoloji satışlarına uyarlanması üzerine yaptığım araştırmada güç mesafesi, otoriteye dair farklı varsayımlara sahip taraflar arasındaki ilişkileri tekrar tekrar zorlaştıran kültürel etkileşimler arasında yer aldı (McKinley, 2022, doktora tezi). Aynı gerilim şirketlerin içinde de görülür. Resmiyetsizlik gerçektir, ama otoriteyi değil üslubu belirler. Mesele açıkken açıkça itiraz edin; karar verildikten sonra ise karara görünür biçimde bağlı kalın.

Doğrudan konuşma, yumuşatılmış eleştiri

Edward T. Hall Amerika Birleşik Devletleri'ni, anlamın esas olarak açık sözcüklerle taşındığı görece düşük bağlamlı bir kültür olarak tanımlamıştır (Hall, 1976). Amerikalılar genellikle taleplerin, son tarihlerin ve sorumlulukların açıkça ifade edilmesini bekler; e-postalar da çoğunlukla kısa ve eyleme yöneliktir.

Eleştiri önemli bir istisnadır. Erin Meyer'in kültürlerin nasıl iletişim kurduğu ve performansı nasıl değerlendirdiğine dair karşılaştırmalı çalışmaları, Amerikalıların gündelik iletişimde açık olsalar da olumsuz geri bildirimi olumlu bir çerçeveyle yumuşatma eğiliminde olduğunu belirtir (Meyer, 2014). "Harika bir başlangıç; acaba ikinci bölümü biraz toparlayabilir miyiz?" gibi bir cümle, ikinci bölümün yeniden yazılması gerektiği anlamına gelebilir. Eleştirinin dolaysız yapıldığı kültürlerden gelen meslektaşlar mesajın ciddiyetini hafife alabilir; daha dolaylı kültürlerden gelenler ise yumuşatılmış hâlini bile rahatsız edici ölçüde açık bulabilir.

İki alışkanlık yardımcı olur. Geri bildirim aldığınızda neyin değişmesi gerektiğini anladığınızı kendi sözlerinizle tekrar edin: "Yani öncelik ikinci bölümü cumaya kadar yeniden yazmak mı?" Amerikalılara geri bildirim verirken samimi bir olumlu gözlem ekleyin ve eleştiriyi kişiye değil işe odaklı tutun.

Zaman, çalışma saatleri ve iş ile özel hayat arasındaki sınır

Amerikan iş yerleri Hall'un anlamında belirgin biçimde monokroniktir: zaman, randevulara bölünebilen bir çizgi olarak görülür ve dakiklik bir saygı biçimidir. Toplantılar genellikle zamanında başlar, son tarihler harfiyen alınır ve önceden bildirilen bir gecikme, geç fark edilen bir gecikmeden çok daha kolay affedilir.

İş ile özel hayat arasındaki sınırı özetlemek daha zordur. Trompenaars ve Hampden-Turner, ABD'yi özgül–yaygın boyutlarının özgül ucuna yakın konumlandırır; yani bir iş ilişkisi kendiliğinden özel hayata uzanmaz (Trompenaars & Hampden-Turner, 1997). Bir iş arkadaşı öğle yemeğinde sıcak olup cumartesi günü mesajlara yine de yanıt vermeyebilir. Öte yandan birçok Amerikalı profesyonel, özellikle finans, teknoloji ve müşteriyle doğrudan çalışılan rollerde uzun saatler çalışır ve akşamları e-postalarını kontrol eder. Tavsiyem, iki örüntüden birini varsaymadan önce kendi ekibinizi gözlemlemenizdir: yöneticinizin ne zaman mesaj gönderdiğine ve bir sonraki iş gününden önce yanıt beklenip beklenmediğine dikkat edin.

İstihdam ilişkisi birçok kişinin beklediğinden daha hafiftir

Yabancı profesyonellerin ve uluslararası yan kuruluşların yöneticilerinin iki yasal varsayımı anlaması gerekir; çünkü bunlar kimse dile getirmese de davranışı şekillendirir. Birincisi, ABD'deki istihdamın çoğu at will niteliğindedir: aksini öngören bir sözleşme yoksa, işveren de çalışan da ilişkiyi her an sona erdirebilir; istisnalar eyaletten eyalete değişir (Cornell Legal Information Institute). En bilinen istisna Montana'dır. İstifadan önce iki hafta önceden haber vermek genel bir yasal zorunluluk değil, mesleki bir gelenektir.

İkincisi, federal hukuk ücretli izni zorunlu kılmaz. ABD Çalışma Bakanlığı, Fair Labor Standards Act'in tatil, hastalık izni veya resmî tatiller gibi çalışılmayan süreler için ödeme gerektirmediğini ve bunların işveren ile çalışan arasındaki anlaşmaya bağlı olduğunu belirtir (US Department of Labor). Bazı eyaletler ve şehirler artık ücretli hastalık izni zorunlu tutuyor ve birçok işveren yasanın gerektirdiğinden fazlasını sunuyor; ancak ücretli izin genellikle ulusal bir hak değil, şirket politikasıdır. Amerikalı çalışanların izinlerini çoğu zaman çok önceden planlayıp açıkça duyurmasının nedenlerinden biri budur.

Bu varsayımlar görünür katkının neden önemli olduğunu açıklamaya yardımcı olur. İstihdamın esnek, performans değerlendirmelerinin yaygın olduğu yerlerde insanlar sonuçlarını belgeleme ve bunlardan söz etme eğilimindedir. Yeni gelen birine kendini öne çıkarma gibi görünen şey çoğu zaman sıradan bir raporlamadır.

İlk doksan gün için pratik alışkanlıklar

  • Her önemli görevde beklenen sonucu, son tarihi ve kararı kimin vereceğini netleştirin.
  • Plan beklemek yerine plan önerin ve ilerlemeyi sizden istenmeden paylaşın.
  • İşinizin konuşulduğu toplantılarda en az bir kez söz alın; sessizlik çoğu zaman ilgisizlik olarak okunur.
  • Ciddiyetini anlamak için geri bildirimi kendi sözlerinizle tekrarlayın.
  • E-postaları kısa tutun; talebi veya kararı ilk satırlara yazın.
  • Sonuçlarınızı performans değerlendirmesinde başvurabileceğiniz bir biçimde kaydedin.
  • Ekibinizin akşam ve hafta sonu mesajlarına ilişkin gerçek normlarını varsaymak yerine öğrenin.

Örüntü tersine işlediğinde

Yurt dışında ekip yöneten Amerikalı profesyoneller için bu dersler tersine döner. Yalnızca sonucu belirten bir Amerikalı yönetici, güç mesafesi daha yüksek bir kültürden gelen ekibi yönlendirme beklerken bırakabilir; yumuşatılmış eleştiri ise doğrudan olmasını bekleyen meslektaşlar tarafından tamamen gözden kaçabilir. Kendi kültürünüzün hiyerarşi, doğrudanlık ve zaman açısından ABD'ye göre nerede durduğunu görmek isterseniz, sitedeki kültür karşılaştırma aracı iyi bir başlangıç noktasıdır; rehber de bu örüntüleri daha geniş bir tablo içine yerleştirir. ABD'de toplantı görgü kuralları ve Amerikalıların nasıl hayır dediği üzerine ilgili yazılar, bu varsayımların en görünür olduğu iki anı ele alır.

Kaynaklar

  • Hall, E. T. (1976). Beyond Culture. Anchor Books.
  • Meyer, E. (2014). The Culture Map: Breaking Through the Invisible Boundaries of Global Business. PublicAffairs.
  • Trompenaars, F., & Hampden-Turner, C. (1997). Riding the Waves of Culture (2nd ed.). Nicholas Brealey.
  • McKinley, Z. P. (2022). Adapting North American Selling Methods to Cross-Cultural Technology Sales Engagements in the Borderless Global Economy. Liberty University.

Bir Amerikan ekibine katılmaya ya da onu yönetmeye hazırlanıyorsanız ve bu örüntülerin bazıları size şimdiden tanıdık ya da tuhaf biçimde yabancı geliyorsa, bunları sizinle birlikte incelemekten memnuniyet duyarım. Benimle bir görüşme planlayın.

Bu sayfanın yanıtlamadığı bir soru mu var? Burada okuduklarınız pazarınız, alıcılarınız veya ekibiniz hakkında bir soru uyandırdıysa bunu duymak isterim. Benimle bir görüşme planlayın

İlgili yazılar